Kompleksowa diagnostyka COVID-19 testami EUROIMMUN

Co to jest koronawirus?

Koronawirusy to wirusy os艂onkowe, kt贸rych genom stanowi jednoniciowe RNA o polarno艣ci dodatniej. Ich nazwa zwi膮zana jest z koron膮, kt贸r膮 za spraw膮 obecno艣ci wypustek glikoproteinowych mo偶na zaobserwowa膰 na powierzchni wirusa w obrazie mikroskopu elektronowego (1). Koronawirusy s膮 jednymi z najwi臋kszych znanych wirus贸w RNA 鈥 zar贸wno pod wzgl臋dem d艂ugo艣ci genomu (oko艂o 30 000 nukleotyd贸w), jak i rozmiaru wirionu (80鈥180 nm 艣rednicy) (1).

Nowy koronawirus SARS-CoV-2

Wirus SARS-CoV-2 (Severe Acute Respiratory Syndrome Corona Virus 2) nale偶y do rodziny Coronaviridae oraz rodzaju Betacoronavirus. Do tej grupy nale偶膮 r贸wnie偶 wirus SARS-CoV(-1), kt贸ry wywo艂a艂 epidemi臋 w latach 2002鈥2003, oraz wirus MERS-CoV opisany po raz pierwszy w 2012 roku. Nowy koronawirus SARS-CoV-2, SARS-CoV(-1) i MERS-CoV mog膮 wywo艂ywa膰 infekcje o ci臋偶kim przebiegu, ale wi臋kszo艣膰 koronawirus贸w patogennych dla cz艂owieka wywo艂uje zaka偶enia o 艂agodnym obrazie klinicznym (2).

Bia艂ka strukturalne

Oko艂o 60% genomu koronawirus贸w odpowiada za procesy replikacji, pozosta艂膮 cze艣膰 stanowi膮 geny koduj膮ce bia艂ka strukturalne i bia艂ka pomocniczne (3).

Nowy szczep SARS-CoV-2, podobnie jak pozosta艂e koronawirusy, posiada cztery bia艂ka strukturalne:
S 鈥 glikoproteina powierzchniowa, bia艂ko odpowiedzialne za interakcj臋 z receptorem na powierzchni kom贸rek gospodarza,
E 鈥 bia艂ko os艂onkowe, odpowiedzialne m.in. za formowanie wirion贸w,
M 鈥 bia艂ko b艂onowe,
N 鈥 bia艂ko nukleokapsydu, pe艂ni funkcj臋 ochronn膮 dla cz膮steczki RNA oraz aktywnie uczestniczy w modyfikacji proces贸w kom贸rkowych i w replikacji wirusa (1) (3).

Bia艂ko S oraz N to bia艂ka o w艂a艣ciwo艣ciach immunogennych. Bia艂ko S wi膮偶e si臋 z konwertaz膮 angiotensyny 2 (ACE2 鈥 Angiotensin-Converting Enzyme 2), kt贸ra jest receptorem b艂onowym, umo偶liwiaj膮cym przenikanie genomu wirusa do kom贸rek gospodarza (3) (4).

Wirusy zoonotyczne

Koronawirusy MERS i SARS s膮 wirusami zoonotycznymi, infekuj膮cymi zar贸wno ludzi, jak i zwierz臋ta. Uznaje si臋, 偶e naturalnym rezerwuarem i gospodarzem tych wirus贸w s膮 nietoperze. Do zaka偶enia cz艂owieka niezb臋dny jest gospodarz po艣redni dla wirusa, kt贸rym jest inny ssak. W przypadku wirus贸w SARS i MERS dochodzi艂o wi臋c do prze艂amania bariery mi臋dzygatunkowej pomi臋dzy nietoperzem a innym ssakiem, a nast臋pnie zaka偶enie mog艂o by膰 przeniesione na ludzi. W przypadku SARS-CoV(-1) rol臋 gospodarza po艣redniego odegra艂 m.in. spo偶ywany w Chinach 艂askun palmowy. 呕ywicielem po艣rednim w 艂a艅cuchu transmisji zaka偶enia wirusem MERS by艂y natomiast wielb艂膮dy. Przenoszenie wirusa MERS w linii cz艂owiek鈥揷z艂owiek jest mo偶liwe, jednak wymaga d艂ugotrwa艂ego, bezpo艣redniego kontaktu z osob膮 zaka偶on膮 (1) (3).

Zaka偶enia nowym koronawirusem

W grudniu 2019 roku odnotowano pierwsze zachorowania, b臋d膮ce skutkiem zaka偶enia nowym koronawirusem SARS-CoV-2. W styczniu 2020 roku zachorowania odnotowywano ju偶 na ca艂ym obszarze Chin kontynentalnych, a za epicentrum choroby uznano miasto Wuhan w prowincji Hubei. W lutym 2020 roku choroba wywo艂ana przez SARS-CoV-2 zosta艂a nazwana przez WHO COVID-19 (Coronavirus disease 2019) (4).

Stan pandemii

Nowy koronawirus SARS-CoV-2 jest wysoce zaka藕ny, w kr贸tkim czasie dotar艂 do najbardziej odleg艂ych zak膮tk贸w 艣wiata. 11 marca 2020 roku, dwa miesi膮ce od wybuchu epidemii w Chinach, WHO og艂osi艂a stan pandemii.
Obecnie nie jest znane 藕r贸d艂o pochodzenia wirusa SARS-CoV-2. Dost臋pne dane sugeruj膮 jednak, 偶e ma on pochodzenie odzwierz臋ce. Podobnie jak w przypadku SARS-CoV(-1), naturalnym rezerwuarem dla nowego koronawirusa s膮 najprawdopodobniej nietoperze (4) (5).

Bibliografia
1. Pyr膰 K. Ludzkie koronawirusy. Post臋py Nauk Medycznych. 2015, 28(4B).
2. Chen Y. i wsp.Emerging coronaviruses: Genome structure, replication, and pathogenesis. J Med Virol. 2020, 92, strony 418鈥423.
3. Pancer K. Pandemiczne koronawirusy cz艂owieka 鈥 charakterystyka oraz por贸wnanie wybranych w艂a艣ciwo艣ci HCoV-SARS i HCoV-MERS. Post. Mikrobiol. 2018, 57(1), strony 22鈥32.
4. Zhou P. i wsp.A pneumonia outbreak associated with a new coronavirus of probable bat origin. Nature. [Online] 2020. https://doi.org/10.1038/s41586-020-2012-7.
5. WHO World Health Organization. Eastern Mediterranean Regional Office (EMRO), MERS situation update. [Online] 01 2020. [Zacytowano: 02 04 2020.] http://www.emro.who.int/pandemic-epidemic-diseases/mers-cov/mers-situation-update-january-2020.html.

Autor: mgr in偶. Anna Mo艣ciszko

antyneuronalne.pl boreliozaonline.pl autoprzeciwciala.info kalpro.pl